Neruppukku Palakia viralkal | நெருப்புக்கு பழகிய விரல்கள்

நெருப்புக்கு பழகிய விரல்கள் — டேனியல் மிராண்டா

புத்தக விளக்கம்

“நெருப்புக்கு பழகிய விரல்கள்” என்பது டேனியல் மிராண்டா என்ற புனைப்பெயரில் எழுதும் ரிச்சர்ட்சன் இக்னேஷியஸ் அவர்களின் கவிதைத் தொகுப்பு. திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இவர், கல்லூரி நாட்களில் காதல் கவிதைகளை வாசிக்கத் தொடங்கி, தன்னுள் இருக்கும் சொற்களை உணர்ந்து எழுத ஆரம்பித்தவர். பின்னர் Instagram வழியாக அவருடைய எழுத்துகளுக்கு வாசகர்கள் கிடைத்த நிலையில், அந்தப் படைப்புகள் ஒரே தொகுப்பாக இந்நூலாக உருவாகியுள்ளன.

இந்தப் புத்தகம் காதல் மட்டும் பேசும் கவிதைத் தொகுப்பு அல்ல. பேருந்துகள், தேநீர், இரவுகள், மழை, காதல், இளையராஜா போன்ற நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் விஷயங்களுக்குள் இருக்கும் ஆழமான உணர்வுகளை கவிதையாக மாற்றுகிறது.

காதலின் பல்வேறு நிலைகள் இத்தொகுப்பில் அழகாக வெளிப்படுகின்றன — காதலிப்பது, பிரிவது, இன்னும் காதலித்துக் கொண்டிருப்பது, ஏக்கம், நெருக்கம், நினைவு, நிராகரிப்பு மற்றும் மீண்டும் பழகிப் பார்க்கும் ஆசை என உறவுகளின் பல முகங்களை கவிதைகள் பேசுகின்றன. “காதலிப்பவர்கள் பிரிவதில் இருக்கும் ஒரே சிக்கல், அதில் ஒருவர் இன்னும் காதலித்துக் கொண்டே இருப்பது” என்ற கவிதை பிரிவின் வலியை மிக எளிமையாகச் சொல்கிறது.

அதே நேரத்தில், இந்த நூல் தனிமை, மனிதர்களின் இயல்பு, மன்னிப்பு, அன்பு, பயணம் மற்றும் வாழ்க்கையை ரசித்தல் போன்ற எண்ணங்களையும் தொடர்ந்து முன்வைக்கிறது. கூட்டத்தில் தனிமையையும், தனிமையில் அமைதியையும் தேடும் மனநிலையும்; மற்றவர்களிடம் அன்பைப் பெறுவதில் அல்ல, அதை வழங்குவதில்தான் மனிதர்கள் தோற்றுப் போகிறார்கள் என்ற பார்வையும் இதில் இடம்பெறுகின்றன.

இந்நூலின் கவிதைகள் சிறிய சொற்களில் பெரிய உணர்வுகளைச் சொல்லும் தன்மை கொண்டவை. மழையில் நனைதல், ஒன்றாக தேநீர் குடித்தல், இளையராஜா பாடலை முணுமுணுத்தல், நா. முத்துக்குமார் கவிதைகளைப் பற்றி பேசுதல் போன்ற எளிய தருணங்களையே காதலின் அழகான அனுபவங்களாக மாற்றுகிறது.

மனிதர்களை ஒரே அளவுகோலில் மதிப்பிடாமல், ஒவ்வொருவரையும் தனிமனிதர்களாகப் புரிந்துகொள்ளவும் நேசிக்கவும் வேண்டும் என்ற மனிதநேயப் பார்வையும் நூலில் காணப்படுகிறது. “கூட்டங்கள் தான் பயமுறுத்துகின்றன; தனிமனிதர்களாய் எல்லோரும் நேசிக்கப்பட வேண்டியவர்களே” என்ற வரிகள் இதைத் தெளிவாகச் சொல்கின்றன.

நூலின் இறுதிப் பகுதிகளிலும் இரவு, ரோஜா, பேருந்தின் ஜன்னலோர இருக்கை போன்ற அன்றாடக் காட்சிகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் உணர்வுகளை கவிஞர் தொடர்ந்து தேடுகிறார்.

ஒரு தேநீர் கோப்பையுடன், மாலை நேர அமைதியில் வாசிக்க உருவானது போலத் தோன்றும் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு, காதல், தனிமை, மனிதர்கள் மற்றும் வாழ்க்கையின் சிறிய அழகுகளை வேறொரு பார்வையில் பார்க்க வைக்கும் ஓர் உணர்வுப்பூர்வமான வாசிப்பு.